woensdag 27 maart 2013

weer over de was

Weer een blog over de was. Het blijft ook maar terugkomen elke dag. Maar ik wil het niet hebben over de was van nu maar over de was toen ik een kind was (leuke slogan). Zover ik me kan herinneren was mijn moeder er hele dagen druk mee. Ik kom uit een groot gezin (5) en vader en moeder, samen 7.

We woonden eerst op een boerderij, in de stal ergens in een hoekje was er een wasruimte. Daar stond een langzaamwasser. Een 'wasmachine' wit met een deksel. Niet veel groter dan een campingkoelkast op pootjes. Als je de klep opbeurde dan zat daaronder een tube- vormige wasser op de bodem in een 'koperkleurige' kuip. Een stuk tuinslang (groen) zat eraan om het water weg te laten lopen en dat was het dan. Het wassen ging wel electrisch maar je moest de machine zelf met (heet) water vullen.
Ik heb een plaatje gevonden op internet, het was zoiets maar dan zonder de wringer erboven.





De was ging in deze 'langzaamwasser'. Nadien goed spoelen en dan in een losse centrifuge voor het overtollige water. Wat een werk!
Ook werd er regelmatig gespoeld in grote grijze teilen. 's Avonds ging zo'n teil onder de douche en daar mochten wij in badderen en in de zomer ging de teil naar buiten voor spetter plezier als het heel warm was.
Mijn moeder heeft nooit een droger gehad. Alles hing buiten wapperend aan de lijn of binnen op een rekje voor de kachel.

We zijn later verhuisd naar het dorp. De wasmachine ging uiteraard mee. Later kochten mijn ouders een wasmachine zoals wij die huidig ook hebben. Uiteraard waren ze vroeger veel minder zuinig dan nu maar je kon in ieder geval wassen. De machine was met enige regelmaat stuk.(vanwege het vele wassen)  Mijn vader kon gelukkig alles zelf repareren maar moest wel eens wachten op het vervangende onderdeel die hij dan bij de plaatselijke witgoedwinkel kocht. Tussentijds werd er met de hand gewassen in grote teilen achter het huis of we gingen naar de wasserij. Daar stonden een regiment wasmachines op de rij, als er een vrij was dan kon je je eigen was draaien (tegen betaling). Ik heb daar regelmatig een woensdagmiddag gezeten wachten tot de machine klaar was. Mijn moeder ging dan terug naar huis om te koken of iets anders in het huishouden doen. De schone was ging in een vuilniszak mee terug naar huis om daar opgehangen te worden.

Ik besef me goed dat ik het dan nu toch wel heel veel luxe heb. Een moderne machine, energiezuinig en een droger. Ik gebruik de droger dan wel niet zo veel (ik droog liever buiten) maar ik heb hem!

O ja, de langzaamwasser is naar mijn Opa en Oma gegaan, hij heeft totdat mijn Opa overleed (1998) nog in vol bedrijf gewassen. We hebben de wasmachine aan een witgoed winkel geschonken als reclame/nostalgisch materiaal. Of hij nu nog in de die winkel staat?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen